"Kabakları sahibine teslim ettim. Battaniyeyi de diktim bitirdim, Atahan'ın kız arkadaşına doğum günü hediyesi olarak örmüştüm. Ayın yirmi dokuzunda ben burada olup kutlayamayacağım ama hediyesini vermiş olacağım. O yüzden içim rahat.
Gitmeden son proje olarak bu mantarları yaptım. Taş tozundan. Bayıldım. Büyük ihtimalle daha bir sürü yapacağım. Kafamda onlarla ilgili değişik şeyler de var ama onlara zamanım olmadı. Dönünce artık.
Bugün genel ev toparlama ve çanta hazırlığı yapıyorum. Yarın sabah altıda da yola çıkıyoruz. Amasya'da kalıp Tokat ve Çorum'u da gezeceğiz. Özellikle Çorum'da Hitit başkenti Boğazkale ve tapınağı Yazılıkaya en çok görmek istediğim yerlerdendi. O yüzden heyecanlıyım. Çarşamba gece döneceğim. Dönünce size ayrıntılı anlatırım her şeyi ama gezi boyunca yazamayacağım.
Haftaya görüşmek üzere."
Diye yazmıştım. Göndermeden önce, yazım yanlışı, harf hatası var mı diye kontrol ederken annem aradı. Teyzen fenalaşmış dedi. Bıraktım her şeyi. Oturdum bir kenara. Yarım saat sonra haber geldi ki, kaybetmişiz. Oysaki hastaneden çıkmıştı, iyiydi. Yaşın etkisi belki de, bilmiyorum. Yarın defnedeceğiz. Mezarlıktaki yakın akrabalarım yaşayanlardan çok daha fazla. Yarın hepsini görmüş olacağım. Ağladım ağladım ağladım. Hem ağladım hem de tarçınlı rulo çörek yaptım, elim oyalansın, kafam dağılsın diye. Sonra düşündüm de teyzemin ruhuna olsun, dedim. Helva yapmayı da bir türlü becerememişimdir zaten. Bizimkilere "ben ölünce brownie yapın dağıtın" dedim. Çok masraflı dedi Atahan :O). Gelin namzetimiz "Beyaz çikolatalı olsun hem de" dedi. O iyice masraflı bulundu. "Beyaz çikolata sevmem ben ama olsun, ölmüş olacağım zaten." dedim. Gelin namzetimiz de, ölürse "Medovik" yapılmasını istedi. O da çok zor olduğu için tepki aldı. Geçen gün de geziye, yola gideceğim diye benim ekşi mayalar Puduhepa, Grawpi ve Katerina'yı yeğenim Çağıl'la eşine miras bıraktım. Ölürsem ister siz kullanın isterseniz de ekşi maya yapan, seven birilerine verin, Atahan'la babası verecek kimse bulamaz ölürler, dedim. Hektor'la ilgili kaygım yok. Bir tek ekşi mayalarım vardı. Artık onları da düşünmüyorum. Gezi dönüşü elma ekşi mayası da yapacaktım. Pazar günü cenaze sonrası yaparım artık.
Görüşmek üzere.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder