Bugün Böyle Yürüdük

ATA'MIZIN DOĞUM GÜNÜ

Cumhuriyet için hiç kimsenin yarım yol ile çalışma lüksü yok !
Herkes TAM YOL İLERİ !!!



Ve aynı zamanda Gençlik ve Spor Bayramımız kutlu olsun...

Bugün ben hala oldum. Ailemize bir prens katıldı. Çok minik ve çok tatlıydı. Kucağıma almaya kıyamadım. Annesinin kollarındayken uzaktan sevdim onu.

Cumartesi ablam geliyor. Bir yandan da onu bekliyorum. Günler çabuk geçsin istiyorum. Özlemişim. En son eylülde görüştüğümüz düşünülürse özlemem de normal.

Çarşamba günü bizim birimin tüm sene süren iki kursunun final etkinliği var. İkisinin de bire bir sorumlularından biri bendim. Bir aydır aklımın bir köşesinde hep bu etkinlikle ilgili yapılacaklar var. Son on gündür de yapılacakları yetiştirmek için, takip etmek için çalışıyorum. Çarşambayı kazasız belasız atlatırsak çok sevineceğim.

Bunlar dışında da görev aldığım etkinlikler oluyor bol bol. Son zamanlarda kitap okumadım fazla. Mola verdim kitaba ama dergi, internetten konu araştırmaları devam ediyor.

Havalar bir sıcak bir soğuk derken günler geçip gidiyor...

Yine görüşmek üzere....

Hıdırellez

Hıdırellezi kutladık bugün. Sabah on gibi alandaydık ve gece dokuza doğru eve dönebildim. Aslında daha konser devam ediyordu  ben dönerken ve ateş yakılıp üzerinden atlanacaktı ama bekleyemedim. Ayaklarımın ağrısı hala daha geçmedi. Ve akşama doğru hava da serinleyince çok üşüdüm. Yarın da mesai var sekiz buçuk beş ve güzel bir gündü yaşadığım...

Selam olsun bahara ve hıdırellezde ateşin üzerinden atlanması pagan kültüründen kalan bir gelenek... Fotoğrafları yükledikten sonra biraz bunu araştırdım. Ateşten atlamak, "kötülüklerden arınmak" amaçlı bir ritüel.

Yine görüşmek üzere...

Yazmayan kalemleri.
Sayfası bitmiş defterleri.
Kulpu kırık fincanları.
‘Zayıflayınca giyerim’ kotunu.
Son 5 aydır giymediğiniz kıyafetleri.
Arka balkona tıkıştırdığınız, bir gün yüzünü yenilerim pırıl pırıl olur dediğiniz o sandalyeyi.
Dibi kararmış tencereyi.
Taşındığınız hangi evden kaldığı, hangi kapıyı açtığı artık meçhul olan o anahtarları.
Sırf genç ve güzel çıkmışsınız diye yanınızda o hiç sevmediğiniz tiple poz verdiğiniz fotoğrafı.
Çekmecenin dibindeki müzik kasetlerini (kaset mi kaldı allah aşkına)
Atın.
Ohh bir ferahlayın bakalım. Tamam mı?
Şimdi ihtimalleri atın.
‘Olacaktı, son anda olmadı’ları atın, olmamış işte.
Takılıp kaldığınız o günü.
Düşünüp durduğunuz o lafı.
Atın.
Küstüğünüz için uzun zamandır görmediklerinizin aklınızda kalan son görüntüsünü.
Alındıklarınızın, gücendiklerinizin hiç umurunda olmayan o ‘olayı’
Atın.
O hiç beceremediğiniz yemeğin tarifini
Kestiğiniz eski gazete küpürünü
İçinizi kemiren o ukteyi
Atın.
Zamanı gelince yiyeceğiniz soğuk intikam yemeğini de dökün.
Soğuk yemeğin hiç tadı olmaz, dışarıdan bir döner söyleyin daha iyi.
Buzdolabının üzerindeki diyet listesini (faturaların altında duruyor)
Depodaki koşu bandını.
Atın.
Cevabı olmayan soruları
Kaçırdığınız fırsatları
Atıldığınız işleri
Beceremediğiniz ilişkileri
Kişisel gelişim kitaplarını
Atın.
Arkanızdan konuşanları.
Önünüzü kapayanları.
Alamadığınız terfiyi
Oturamadığınız evi
‘Şimdiki aklım olsa’ları
Aldığınız en kötü karneyi.
Hatta en iyi karneyi.
Çalışmayan saatleri.
İşe yaramayan fikirleri.
Kaçan trenleri.
Zamansız yaşlandıran dertleri.
‘O gün’ olanları.
Halının altına süpürdüklerinizi.
Dolabın dibine iteklediklerinizi.
Atın.
Bakın, ne güzel güneş çıktı.


Feysten buldum hoşuma gitti sizlerle de paylaşmak istedim:O)...

Yazarı var mı bilmiyorum şu an için anonim, kimin yazdığını bilen varsa yorum olarak yazarsa sevinirim...

ULUSAL EGEMENLİK BAYRAMIMIZ KUTLU OLSUN

Atahan, ben, annem, öğrencilerim, öğretmen arkadaşlarım ve daha burada sayamayacağım bir çok kişi,  hepimiz bugün Cumhuriyet Meydanındayız.

Bayrağımızı astım az önce. Önce resmi törenimizi yapıp ardından kortejle kutlamaların yapılacağı yere gideceğiz.

Gece de yine kutlamalarda olacağız. Bu bayram sabahtan akşama kutlamayla geçecek :O)...

"Buralardayım ama yazamadım" cümlesini yazarken fark ettim ki, aslında buralarda da değildim. Uzun zamandır blogları da okuyamadım. Bilgisayarı iki üç günde bir açıyorum. Bazen sadece beş dakikalığına başına oturup, bakacağım şeye bakıp kapatıyorum. Böyle yapınca da ne blog yazmaya ne blog okumaya vakit oluyor. O yüzden buralarda da değildim. Uzaklardaydım.

 Neredeyse bir ay olmuş bir şeyler yazmayalı. İki üç cümle yazıp bir ses verme amaçlı geldim. Aslında özellikle son bir haftadır aklımda hep bir yazmalıyım düşüncesi dolaşıyordu ama iki dakika ayaklarımı uzatayım sonra yazarım dediğim anda yorgunluğuma yenik düştüm. Kitap okumadım son zamanlarda. Evle ilgilendim. Biraz fazlalık atma harekatı düzenledim. Bir de etaminlerimi çıkardım ufak ufak bir şeyler işlemeye başladım. Arada çok yorgunsam sadece dinlenme amaçlı televizyonda bir iki filme takıldım  derken uzak kaldım. Biraz daha buralarda olup en azından sizleri takip edeceğim.

Görüşmek üzere...

Fotoğraf çekmiyorum uzun zamandır. Makinem bozuk gibiydi. Şu sıralar diş tedavisi, ıvır zıvır derken yenileyemedim de. Son doğru düzgün fotoğrafım 24 kasım öğretmenler günü yemeğinden...

Evimi derleyip toparlama derdindeyim. Biraz dağılmış, bolca pislenmiş. Temizlik yaptığımdaysa temiz ama dağınık oluyor. Anlayacağınız temizlikten çok dolap yerleştirme, fazlalık ayıklama, gerekli şeylere yer bulma, gereksizleri ayıklama süreci yaşamam gerekiyor...

Anneme yakın olmayı seviyorum. Aramızda sadece bir sokak olmasını. İş çıkışı iki dakika ona uğrayıp oradan evime geçebilmeyi.

Annem harika el işleri yapıyor. Benim el işi yapma damarımı kabartıyor sürekli. Ben onun gibi usta değilim tabi ki ama yine de kafamda projeler geliştiriyorum sürekli.

İş yerinde herkes okuma derdinde şu sıralar. İki yıllıklar dörde tamamlama derdinde, dörtlükler yükseğe başladı. Ben de kpssye mi hazırlansam diyorum. Yüksek falan yapasım hiç yok, başka bölüm okumak da istemiyorum. Sınava hazırlanmak daha mantıklı...

Son iki haftadır pazar günü hiç çalışmak istemiyordu canım. Bugün o duygunun geçtiğini fark ettim. Verimli sayılabilecek bir şekilde geçirdim bugünkü mesaiyi. Asıl gececi olmak istemiyor şu sıralar canım. Geçen hafta çok zor geldi. Belki de diyorum kışın yorgunluğu çıkıyor. Yavaş yavaş dönem sonuna yaklaşıyoruz. Yetişkinlerde hep son gruplar açılıyor. Bahar yorgunluğu, üzerine dönem sonu yoğunluğu derken yorulmuş olabilirim...