Bugün benim kuzumun doğum günü :O)

2001 senesinde bu saatlerde ben mışıl mışıl uyuyordum, karnım burnumdaydı. Bütün aile, eş dost, akrabalar, komşular gece gündüz benden haber bekliyordu. Ben de normal doğumu bekliyordum. Günler geçiyordu ama bir türlü sancı mancı, doğumun yakın olduğuna dair bir işaret gelmiyordu. Kırk birinci haftanın bitimine doğru doktora kontrole gittiğimizde " Bu çocuğun geleceği yok, artık sıkıntıya girecek, tehlikeli olmaya başladı, biraz iri de bir bebek, sezeryenle alacağız" demişti. Sonuçta sabah acaba bugün sancı gelecek mi derken öğleden sonra ameliyata almışlardı ve dört kilo iki yüz gram, 52 cm olarak Atahan dünyaya gelmişti... 21 yaşındaydım :O)

Hep bebek kalacak gibi gelirdi... İleriki yaşlarını düşünemezdim hiç... Tek derdim emmesi, gazı, bezi, minicik kıyafetlerinin yıkanmasıydı...

Şimdi 28. yaşımın son günlerini yaşarken ben, oğlum dokuzuncu yaşından gün almaya başlayacak... Artık yemesi içmesi dert değil de, sokakta oynarken başına bir şey gelir mi, derslerini yeterince çalışıyor mu, dürüst, erdemli bir çocuk mu, benim ona kazandırmak istediğim değerlere sahip mi, arkadaşlarıyla ilişkileri nasıl diye düşünüyorum...

Doğum günün kutlu olsun oğlum, nice senelere :O) Ya da senin dediğin gibi:

HEPİ BÖRTLEK TU YU :o)