Bugün ben işe başladım. Dünkü yazımda bahsetmek istemedim bir gidip ortamı görmeden, biraz da heyecanlıydım, Atahan yüzünden endişeliydim ama bugün gittim çalıştım gördüm artık rahat rahat anlatabilirim:O)

İş iş dediğim özel hastanede doktor asistanlığı. Hastaları karşılayıp, kayıt işlemlerini yapıp, evraklarını düzenleyip, sırayla muayene olmalarını sağlıyoruz.

Prosedürleri öğrendikten sonra yorucu ama kolay bir iş gibi görünüyor. Bugün ancak etrafı gözlemleyip, hastaneyi ve çalışanları tanıyıp, biraz işlemleri öğrenmeye çalıştım zaten. Benim açımdan en güzel tarafı iyi kötü bir iş tecrübesi edinecek olmam. Sonuçta bilgisayar, İngilizce şu bu biliyorum, prezantabl, canı istedi mi insan ilişkileri iyi olan biriyim ama kağıt üzerindeki tecrübem sıfırdı...

Bu sabah gittim baş hemşireyle görüştüm. Beni ortopediye verdi, oradaki arkadaş da size öğretir işlemleri dedi. Tam giderken ben yerime, ortopedi doktorumuz biraz sinirlidir, dedi. Ben de olsun, benim açımdan sorun yok dedim. Sonradan anladım ki o, işini düzgün yap, adamı kızdırma, biraz bağırsa da aldırma, sen işi öğrenmeye bak anlamında söylemişti o cümleyi ama benim cevabımla olay, sizi ortopediye veriyorum, doktor biraz sinirlidir, size layık değil ama şimdilik elimizden gelen bu, kusura bakmayın, gibi bir şey olmuş :O)

Ortopediye beni başka bir asistan götürdü. Oradakilere tanıştırdı. Daha çok erken olduğundan hasta falan yoktu, doktor da gelmemişti. Biraz boş boş oturdum, biraz oradakilerle muhabbet edip işi, maaşımı, çalışma saatlerimi, çalışacağım günleri, hastanede öğlen yemeği verilip verilmediğini, sigara içilip içilmediğini, sigorta yapılıp yapılmadığını öğrendim. Bunların hiç birini bilmeden başlamıştım. Onlar söylemedi, ben de sormadım. Yarın şu saatte gel, şurda ol dediler çıktım gittim ben de.

Siyah pantalon beyaz bluz giyiyor bütün asistanlar bu güzel aslında her gün ne giyeceğim derdi yok. Bir yandan da benim siyah pantolunumla beyaz bluzum de yok. Var olanlar büyük gelenler. Yeni almam lazım ama bu akşam bakamadım yorgunluktan. Bir kaç gün ses çıkarmazlar gerçi bence ama ben bugün iş görüşmesine gider gibi giyindiğimden ayakkabılar hafif topukluydu, bir süre sonra ayaklarım çok ağrıdı, rahat, mümkün olduğunca düz, beni yormayacak ayakkabılar giymeliyim. Herkesten farklı giyinince, beni her gören yeni mi başladın dedi, ikinci bir gün daha bunu çekmek istemiyorum... Bir siyah pantalon bulduk bana uyan, üzerine de beyaz bir bluz uydurdum evden, bir de pek giymediğim topuksuz ama yine de şık siyah ayakkabı buldum ayağıma biraz büyük gelen. Büyük olması daha iyi gerçi, akşama doğru şişiyor insan bütün gün ayakta durunca o zaman sıkmaz ayağımı... Neyse, yarın öyle gideceğim, en kısa sürede de pantalonla bluz alacağım kendime...

Şimdilik böyle... Bugün sadece gözlemlemekle yetindim her şeyi. Yakında olayı çözüp tozunu attırırım her tarafın... Daha fazla uzatmadan yine görüşmek üzere diyorum...